เมี่ยงคำเมืองตาก

เมี่ยงเต้าเจี้ยว 

เครดิต http://rueanthai2.lefora.com/2011/02/05/20110205014524/

แบบพื้นบ้าน

หรือแบบนี้ที่หลายคนเรียกว่าเมี่ยงจอมพล

 

เมนูวันนี้ทำแบบง่ายๆแต่มากด้วยประโยชน์เพราะมีสมุนไพรประกอบหลายอย่าง ทานเป็นของว่างยามควบคุมน้ำหนักก็ได้ ก่อนอื่นก็ขอเล่าความเป็นมาสักหน่อยเพื่อจะได้รู้ความเป็นมาของอาหารชนิดนี้

เราเรียกว่าเมี่ยงเต้าเจี้ยว เนื่องจากว่าจังหวัดตากหรือเมืองตากนั้นมีเมี่ยงหลายชนิด ซึ่งส่วนใหญ่จะทานกับใบเมี่ยง (ใบชาหมัก)  จะมีไส้เมี่ยงหลายลักษณะ เช่น

ใช้เนื้อมะพร้าวหั่นเป็นฝอย ๆ   ถั่วลิสง   และกระเทียม    นำไปทอดให้เหลืองกรอบ โดยทอดทีละอย่าง  นำมาพักให้สะเด็ดน้ำมัน  เมื่อเย็นดีแล้วนำมาคลุกเคล้าเข้าด้วยกัน  

อีกชนิดหนึ่งใช้มะพร้าวขูดเป็นเส้นแบบทำมะพร้าวแก้ว  ถั่วลิสง กระเทียม น้ำปลา น้ำตาลปีบ ทอดในน้ำมัน โดยทอดมะพร้าวก่อนพอเริ่มเหลืองก็ใส่ถั่วลิสง และส่วนผสมอื่นๆทีละอย่าง ต้องมีความชำนาญจึงทราบว่าควรใส่ส่วนผสมใด ตอนไหน ส่วนผสมทุกอย่างถึงจะสุกพร้อมกันพอดี  จากนั้นเคี่ยวต่อจนทุกอย่างเหลืองกรอบเกาะตัวกันเป็นก้อน นำขึ้นจากน้ำมันพักไว้ให้สะเด็ดน้ำมัน  เมื่อเย็นแล้วจะได้ไส้เมี่ยงที่เกาะตัวกันเป็นก้อนมีความหวาน  มัน 

ถ้าเป็นเมี่ยงแคบหมู ก็ประกอบด้วย ถั่วลิสงทอด กระเทียมเจียว แคบหมูหั่นเป็นชิ้นเล็ก ๆ  เกลือป่น และน้ำตาลทราย  

ตัวอย่างเมี่ยงข้างต้นนี้หาซื้อเป็นของฝากได้เวลาไปเที่ยวเมืองตาก

เหตุที่คนตากนิยมทานเมี่ยงซึ่งส่วนใหญ่มีมะพร้าวเป็นตัวหลัก ดังนั้นจึงมีกะลามะพร้าวมาก และเค้าก็เอามาทำกระทงสำหรับลอยในวันลอยกระทง

 เมี่ยงอีกชนิดหนึ่งที่เป็นที่ขึ้นชื่อของเมืองตากก็คือเมี่ยงเต้าเจี้ยว บางทีก็เรียกกันว่า เมี่ยงคำเมืองตาก หรือ เมี่ยงจอมพล ที่เรียกว่าเมี่ยงจอมพลเนื่องจาก ในอดีตทุกครั้งที่ จอมพลถนอม กิตติขจร มาเมืองตาก จะต้องไปกินเมี่ยงชนิดนี้ที่ร้านคุณป้าคนหนึ่งเป็นประจำ จนชาวบ้านพากันเรียก ''เมี่ยงจอมพล'' 

เมี่ยงชนิดนี้จะมีเต้าเจี้ยวเป็นน้ำเมี่ยง แต่เต้าเจี้ยวที่ใช้ไม่เหมือนกับเต้าเจี้ยวทั่วๆไปที่ขายซึ่งมีรสเค็ม แต่เต้าเจี้ยวของตากที่ทานกับเมี่ยงเป็นเต้าเจี้ยวเปรี้ยว ซึ่งคนตากจะทำการหมักไว้จนเปรี้ยวและก็มีวางขายเป็นของฝากด้วย เต้าเจี้ยวเปรี้ยวแบบนี้ใช้ทำอาหารได้หลายอย่างเหมือนเต้าเจี้ยวทั่วๆไป

เมี่ยงที่เราทำคือเมี่ยงแบบนี้แต่ว่าทำแบบคนอยู่ต่างแดน เนื่องจากหาซื้อเครื่องประกอบตามแบบต้นตำรับไม่ได้ เราโพสไว้เป็นแนวทางเผื่อใครจะลองทำทาน ถ้าต้องทานแบบต้นตำรับจริงๆเวลาไปเที่ยวเมืองตากก็หาซื้อได้เพราะมีขายอยู่ทั่วไป

เครื่องประกอบด้วย:-

พริกขี้หนูสด  

ตะไคร้ซอย  

ขิงสดหั่นชิ้นสี่หลี่ยม
มะนาวหั่นชิ้นสี่เหลี่ยม
กระเทียมสด (จะใช้หอมแดงแทนก็ได้ หากไม่ชอบกลิ่นกระเทียมสด)
ถั่วลิสงคั่ว
มะพร้าวขูดเป็นเส้นยาวๆ
ข้าวตากคั่ว หรือทอด (เราใช้ข้าวสุก ๑ กำมือ วางใส่จานผึ่งแดดผึ่งลมไว้พอแห้งก็เอามาทอด)
มะเขือพวงดิบ (ไม่ชอบก็ไม่ต้องใส่ เราไม่มีก็ไม่ใส่)
กุ้งแห้ง (บางคนก็ไม่ใส่ )
แคบหมู (บางคนก็ไม่ใส่)

น้ำเมี่ยง ใช้เต้าเจี้ยวเปรี้ยว

เราไม่มีเต้าเจี้ยวเปรี้ยวแบบที่เค้าทำขาย ก็ดัดแปลงทำเองดังนี้ :-
เต้าเจี้ยวขาว ๒ ช้อนโต๊ะ เอาแต่เนื้อจะล้างน้ำเพื่อลดความเค็มไปบ้างก็ได้ เสร็จแล้วใส่ถ้วยไว้

เทน้ำส้มสายชูลงไป ๒ ช้อนโต๊ะ หรือพอให้ท่วมเต้าเจี้ยว 

เติมน้ำตาลลงไปนิดหน่อยก็ได้ สำหรับคนต้องการหวาน

หมักทิ้งไว้หนึ่งคืนหรือมากกว่านี้ตามชอบ

เต้าเจี้ยวเปรี้ยวเราหน้าตาแบบนี้ (เราเติมน้ำตาลลงไปด้วยนิดหน่อย)

ถ้าใช้ใบชะพลูก็ทำเช่นเดียวกัน

ราดเต้าเจี้ยวลงไป ห่อเป็นคำทานได้

ภาพนี้ใส่กุ้งแห้งและแคบหมูด้วย

ตักน้ำเต้าเจี้ยวเปรี้ยวราดลงไป ห่อและทานได้