ราศีพฤษภ

วันนี้ก็มาต่อในเรื่องกลุ่มดาวจักราศี   ^_^

ราศีที่ห้า

ราศีพฤษภ ของเดือน พฤษภาคม เป็นกลุ่มดาวที่ 2 ของจักราศี 

นิทานกลุ่มดาววัว

                 ทวีปยุโรปนั้นมาจากชื่อนางยุโรปา ซึ่งเป็นลูกสาวของอจีนอร์ (Agenor)
 กษัตริย์ของเมืองฟีนิเซีย ซึ่งเป็นบุตรของเนปจูนกับนางลิบเบีย(Libya) นอกจากยุโรปาแล้ว อจีนอร์ยังมีลูกชายอีก 3 คนคือ แคดมัส(Cadmus), ฟินิกซ์(Phoenix)และซิลิกซ์(Cilix) วันหนึ่งนางยุโรปากำลังเที่ยวเก็บดอกไม้ในทุ่งหญ้า ขณะที่กำลังเริงร่าอยู่กับเหล่าบริวารซึ่งเป็นหญิงสาวรุ่นเดียวกัน นางก็เห็นวัวเผือกตัวหนึ่งที่น่าสนใจมาก นางจึงเดินเข้าไปใกล้และลูบไล้วัวตัวนั้น ฝ่ายวัวก็หมอบลงให้นางขึ้นนั่งบนหลัง แล้วนางก็เรียกให้คนอื่นขึ้นนั่งด้วยแต่วัวตัวนั้นไม่ยอมให้คนอื่นขึ้นนั่งด้วย แล้วก็วิ่งผ่านทุ่งหญ้ามุ่งสู่ทะเลทันที เมื่อถึงชายหาดซึ่งมีคลื่นซัดสาดอยู่ตลอดเวลา วัวตัวนั้นก็พานางยุโรปาลงทะเล มีปลาโลมามาว่ายลุมล้อมนอกจากนั้นยังมีพราย.นีเรียดมาดำผุดดำว่ายอยู่ด้วย ส่วนไทรทอน(Triton)ได้เป่าสังข์เสียงดังสนั่น นอกจากนี้เนปจูนเทพเจ้าแห่งท้องทะเลก็ได้มาร่วมขบวนด้วย ซึ่งความจริงแล้ววัวนี้คือร่างแปลงของเทพเจ้าจูปิเตอร์ผู้ยิ่งใหญ่นั้นเอง

จูปิเตอร์พานางยุโรปาลอยข้ามทะเลไปจนถึงเกาะครีต ซึ่งอยู่ในทะเลเมดิเตอเรเนียน แล้วก็เปลี่ยนร่างกลายเป็นจูปิเตอร์ตามเดิม แล้วได้อยู่กับนางจนเกิดลูกชาย 3 คน คือ ไมนอส(Minos), แรดดะแมนธัส(Rhadamanthus)และซาปิดอน(Sarpedon) ซึ่งไมนอสได้เป็นกษัตริย์ของเกาะกรีตและเมื่อตายแล้วก็ได้เป็นเทพเจ้าร่วมกับแรดดะแมนธัสในแดนบาดาล ส่วนซาปิดอนเสียชีวิตในสงครามกรุงทรอย

                กลุ่มดาววัวหรือราศีพฤษภ(Taurus) จึงเป็นตัวแทนของเทพเจ้าจูปิเตอร์หรือซูสซึ่งจะเห็นแค่ส่วนบนเท่านั้นเพราะส่วนที่เหลือนั้นจมอยู่ในน้ำทะเล ส่วนหนึ่งที่โผล่ขึ้นมาเหนือน้ำคือหนอกซึ่งก็คือกระจุกดาวลูกไก่นั่นเอง ดาวที่สว่างที่สุดคือดาวตาวัวหรืออัลดีบาแรน

กระจุกดาวลูกไก่

กระจุกดาวลูกไก่ หรือ กระจุกดาวไพลยาดีส (อังกฤษ: Pleiades) หรือวัตถุเมสสิเยร์ M45 หรือ ดาวพี่น้องทั้งเจ็ด เป็นกระจุกดาวเปิดในกลุ่มดาววัว ประกอบด้วยดาวฤกษ์ระดับ B ที่มีประวัติการสังเกตมาตั้งแต่สมัยกลาง นับเป็นหนึ่งในกระจุกดาวที่อยู่ใกล้โลกมากที่สุด และอาจเป็นกระจุกดาวที่มีชื่อเสียงมากที่สุดและสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนด้วยตาเปล่า

กระจุกดาวนี้ประกอบด้วยดาวฤกษ์สีน้ำเงินที่มีอายุราว 100 ล้านปี แต่เดิมเคยเชื่อว่าเศษฝุ่นที่ทำให้เกิดการสะท้อนแสงจาง ๆ เรืองรองรอบดาวฤกษ์ที่สว่างที่สุดน่าจะเป็นเศษที่หลงเหลือจากการก่อตัวของกระจุกดาว (จึงมีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า เนบิวลามายา ตามชื่อดาวมายา) แต่ปัจจุบันเป็นที่ประจักษ์แล้วว่าไม่มีความเกี่ยวข้องกัน เป็นเพียงฝุ่นเมฆในสสารระหว่างดาวที่ดาวฤกษ์กำลังเคลื่อนผ่านเท่านั้น นักดาราศาสตร์คาดการณ์ว่ากระจุกดาวนี้จะมีอายุต่อไปอีกอย่างน้อย 250 ล้านปี หลังจากนั้นก็จะกระจัดกระจายออกไปเนื่องจากปฏิกิริยาแรงโน้มถ่วงที่เกิดจากดาราจักรเพื่อนบ้านใกล้เคียง